Jeugdpoëzie

Het verhaal van de bladeren

‘Toch gek,’ zei papa vanochtend.
We fietsten over de dijk, het miezerde en waaide.
We waren bijna thuis.

‘Toch gek, hartje winter
en dan nog zoveel bladeren aan de boom.’
Ik knikte en dacht: je zegt maar wat,
niemand die ons hoort hier in de wind.

Maar nu
kijk ik door het raam en
geloof mijn eigen ogen niet:
een bladerregen op de dijk,
allemaal tegelijk
vallen ze
zweven en fladderen
ze lijken blij,
vrij, en dat alles
door één vader die zei:

‘Toch gek, hartje winter
en dan nog zoveel bladeren aan de boom.’

Opgenomen in Querido’s poëziespektakel Kwam dat zien! Kwam dat zien!, 2008

Meer jeugdpoëzie beschikbaar in PDF. Download hier.