Narziss & Goldmund

voor Cees.

Hij staat er nog, hij zal er
altijd staan,
waar ik ook naartoe zal gaan.
Er wacht mij nog, misschien
een leven langs velden en wegen,
een eindeloos ontdekken tot
alles, plant en dier,
een naam gekregen heeft, en telkens
zal ik zien: hij leeft,

nog steeds, daar tussen
lucht en beton, hij is niet weg
en zal dat nooit zijn.

Midden op de vlakte weet ik hem:
rechtop, streng maar met
zacht geschetste hoeken en lijnen,
te neigen naar daar boven,
waar ooit wensen en woorden
dwars door het zichtbare reisden,
te letten op wat om hem heen
de grip verloor – hijzelf nog wel het meest,

maar de tijd zal nu
geen vat meer op hem krijgen
hij blijft nu wat hij
altijd is geweest.

Foto’s: Wim Boevink  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *