Nerd fighter voor een dag

The Real John Green is in Nederland. Gisteren ging hij in gesprek met Edward van de Vendel, en wij mochten erbij zijn. Een gesprek tussen twee schrijvers, twee lezers, twee voetballiefhebbers, en een zaaltje vol enthousiaste nerd fighters.

Nerd fighters, ik wist het zelf ook nauwelijks, maar dat is de geuzennaam voor de enorme (online) community die Green in de afgelopen jaren om zich heen heeft verzameld – niet alleen met zijn boeken, maar misschien nog wel meer met zijn blogs, vlogs, tweets, enzovoorts. Mooi om te zien dat ook in Nederland die  teenage anti-helden elkaar gevonden hebben, en met z’n allen op dit gesprek waren afgekomen, in de kelder van een Rotterdamse boekhandel.

De succesvolle Amerikaanse Young Adult-schrijver is twee maanden writer in residence in Amsterdam, om er zijn vierde roman te schrijven. En passant pakte hij er ook nog even het kampioenschap van Ajax mee. Maar dat terzijde, zoals er een hele hoop terzijdes waren, net als in zijn boeken, en dat maakte de middag zo grappig, leerzaam en inspirerend.

Een paar conclusies konden in elk geval worden getrokken:

– Zoals Frank de Boer naar zijn voet noch naar Bergkamp keek toen hij ‘de pass’ verstuurde in ’98, maar meer in het luchtledige staarde en alles deed op een onverklaarbaar gevoel, zo staar je als schrijver ook naar het niets om je heen, zonder heel precies oog te hebben voor je einddoel of de woorden die je op dat moment schrijft.

– Dat Green terecht zijn respect en bewondering voor teenagers niet onder stoelen of banken steekt. Alle grote online diensten van nu – Facebook, Twitter, Youtube – volwassenen zijn er rijk mee geworden, maar gemáákt zijn ze stuk voor stuk door het collectief van geeks, teenagers, freaks – de ware bouwers van het web, aldus Green.

– Het is prima, zelfs aan te raden, om buitenlandse boeken in het Nederlands te lezen. Green pleitte er zelfs voor. Zo dicht mogelijk bij de ware taal van de auteur willen komen? Onzin. Door het weghalen van de taalbarrière kun je juist veel dieper ingaan op inhoud en bedoelingen. Een boek is geen eenmalig monument,  het is een product van samenwerking. Een vertaler mag je vertrouwen. Sterker nog: volgens hem worden zijn boeken in Nederland positiever gerecenseerd dan in de VS. Dan moet zijn vertaler toch iets goed doen?

Na afloop ging Green nog signeren, en daar had ik natuurlijk rekening mee gehouden. Ik haalde het eerste boek dat ik van hem had gekocht, tevoorschijn, en als een trillende tiener stond ik in de lange rij. Toen ik aan de buurt was, mompelde ik iets over dat mijn naam Scandinavisch is en dat zijn boeken een “big inspiration” waren voor mijn eigen schrijven. Hij zei dat hij dat fantastisch vond om te horen, ik zei drie keer “Thank you, thank you”, liep achterwaarts weg, en wilde daarna het liefst de straat op rennen.

Het was een mooie middag.

.

..

.

.

.

..

.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *