Ontvlucht

Ik word wakker van het raken van de grond
De wielen raken de grond
en remmen af
Een nieuwe wereld is opeens overal om me heen
Het opent zich niet,
ik ben degene die zich opent

Ik open mijn armen, spreid ze uit tot vleugels
om dezelfde kleur aan te nemen als de ramen, de winkels, de mensen met koffers om me heen
Open mijn ogen,
sluit ze even voor het licht,
open ze weer,
ruik,
neem de lucht in me op
De lucht van een beginnende ochtend
van een nieuw begin

Hallo lucht
Lucht die luistert en rustig roezemoest
Soms is hij warm
Soms koud
Soms zit hij vol met vliegtuigen
Soms overspoelt hij ons met regen
Soms heeft hij een gezicht
Soms alleen een naam
Soms geen van beide

Buiten, ergens in het land daarbuiten wacht een onbekende op mij
Hij dwingt me niet om over hem te denken
Ik heb geen foto van hem nodig
Als ik even niet weet hoe mijn droom verder moet, wandelt hij het beeld in
en is hij de lucht
Hij is de lucht

fragment uit Geen wonder, theatertekst in wording

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *